Sakarya’da şeker pancarı üreticileri, Bor Şeker Fabrikası’nın pancar alımlarında yaşanan gecikmeler nedeniyle zor günler geçiriyor. Tarlada bekleyen pancarlar, sonbahar yağışlarının etkisiyle yeni bir krizin kapısını araladı. Hasat makinelerinin çamura saplandığı tarlalara girememesi üzerine üreticiler, yaklaşık 30 yıl önce kullanılan yöntemlere geri dönerek pancar sökümünü elle yapmaya başladı.
Özellikle Adapazarı, Hendek, Akyazı ve Pamukova başta olmak üzere pancar üretiminin yoğun olduğu bölgelerde çiftçiler, teslim sırası bekleyen ürünlerini tarlada bırakmak zorunda kaldı. Sonbaharın ortalarına gelinmesiyle birlikte etkisini artıran yağışlar, birçok arazide hasat çalışmalarını durma noktasına getirdi.


Modern tarım makinelerinin çalışamadığı çamurlu arazilerde üreticiler çareyi insan gücünde buldu. Çiftçiler ve tarım işçileri, yıllar önce kullanılan demir kancalarla pancarları tek tek sökmeye başladı. Gün boyu süren zorlu çalışma hem maliyetleri artırırken hem de üreticilerin tepkisine neden oldu.

“21. yüzyılda çiftçi neden yeniden kancayla pancar sökmek zorunda kaldı?”
Üreticiler, alım sürecinin planlanan takvime göre yürütülmemesinin kendilerini mağdur ettiğini belirterek, “Pancarımızı zamanında teslim edebilseydik bugün bu manzaralar yaşanmazdı. Makinenin birkaç saatte yapacağı işi günlerdir insan gücüyle yapmaya çalışıyoruz. Hem ürün kaybı yaşıyoruz hem de ekstra işçilik maliyetine katlanıyoruz” diyerek yaşadıkları sıkıntıyı dile getirdi.
https://jumpshare.com/s/ZjSDQxS2VzXJoZ3BefBw
Yağışlı hava koşullarının devam etmesi halinde hasat sürecinin daha da zorlaşacağından endişe eden çiftçiler, yetkililerden çözüm bekliyor. Tarlalarda bekleyen pancarın kalitesinin düşmesinden kaygı duyan üreticiler, alımların hızlandırılmasını ve mağduriyetlerinin giderilmesini talep ediyor.
Adapazarı Şeker Fabrikası’nın Üretim Kotasının Bor Şeker’e devredilmesinin ardından, fabrikada işlenmesi planlanan yaklaşık 120 bin ton şeker pancarı kotası Niğde Bor Şeker Fabrikası’na aktarılmıştır.
2026 sezonunda Sakarya’da üretilen ve işlenmek üzere Niğde Bor Şeker Fabrikası’na ulaştırılması planlanan toplam şeker pancarı miktarının Yaklaşık 30 bin ton (beklenen rekoltenin yüzde 25’i) olduğu belirtilmektedir. [1, 2]
Sakarya’da yaşanan bu tablo, modern tarım tekniklerinin kullanıldığı günümüzde bile plansızlığın üreticiyi nasıl onlarca yıl geriye götürebildiğini bir kez daha gözler önüne serdi. Tarlalarda yankılanan en büyük soru ise şu: “Üretici neden emeğinin karşılığını alabilmek için yeniden kanca kullanmak zorunda kaldı?”










